Vanuit niets iets maken...

Als kind geloof je dat alles kan. In jouw hoofd kan je de wereld veroveren. Toen ik jong was droomde ik ervan danser of zanger te worden.

Best vreemd als je mij ziet bewegen op muziek, of hoort zingen. Danser? Ik had minder moeten schransen om goed te kunnen dansen.En zanger? Om mij te vertellen dat ik niet kan zingen, hoef ik niet op televisie te komen om me door een jury uit te laten joelen.

Toen ik student was dacht ik dichter te worden. Zo trad ik een keer op voor een paar honderd man met eigen geschreven gedichten. Ik denk dat ik jullie die ervaring maar bespaar. Misschien wordt het komend uurtje dan toch nog leuk. Want eerlijk is eerlijk, mijn poëzie klinkt als:
jij mooie vrouw
ik hou van jou
ach kom,doe mijn was nou gauw...!

Later probeerde ik de pagina om te slaan als schrijver. Alleen bij de casting van de karakters voor mijn eerste boek liep de hoofdpersoon boos weg.

Laatst, vroeg een van beste maten wat ik wél goed kan. [biertje pakken, slok nemen] Terwijl ik sneller dan mijn schaduw aan het drinken was, pochte ik: “Vanuit niets iets maken.” En ik gaf als voorbeeld het romantisch, erotisch bordspel dat mijn lief en ik hadden bedacht, gemaakt en goed hadden verkocht. De vriend wilde meer bewijs van mijn zelfbenoemde talent.[mijmeren] Het begon te kriebelen...